Informacje o przyrodzie w języku polskim. Ewolucja, ekologia, ciekawostki, wydarzenia, fotografie i nagrania.

Kakapo, część 5

Nadszedł czas na ostatni w tej serii wpis o kakapo, z którego dowiecie się, jak dobrzy ludzie sprawili, że populacja papug powolutku się rozrasta (w styczniu tego roku było ich 127).

Już pod koniec XIX w. pojawiła się wola zachowania kakapo od wymarcia. Przewieziono ok. 200 sztuk na Resolution Island, jednak wyspa ta znajdowała się w zasięgu pływackim gronostajów, które skolonizowały wyspę i wyniszczyły populację papug niemal całkowicie w ciągu ok. sześciu lat. Podobna próba z mniejszą ilością ptaków na Little Barrier Island nie powiodła się z powodu zdziczałych kotów. Jedną z ostatnich ostoi kakapo stał się Fiordland w południowej części Nowej Zelandii (o tutaj). Na początku lat 70. wieku XX naukowcy nie byli pewni, czy żyją jeszcze jakiekolwiek kakapo i w kolejnych latach podejmowali wyprawy poszukiwawcze. Rychło okazało się, jak bardzo ignorancja ich poprzedników przeszkodziła w ochronie papug – wyobraźcie sobie bowiem, że dopiero w roku 1974 Don Merton odkrył, iż kakapo urządzają areny godowe! W kolejnych latach znajdowano pojedyncze osobniki, jednak nie pozwalało to żywić większych nadziei, gdyż wszystkie były samcami. Na szczęście w roku 1977 naukowcy otrzymali zgłoszenie obecności kakapo na Stewart Island, trzeciej co do wielkości wyspie Nowej Zelandii. Były wśród nich samiczki! Dzięki temu odkryciu oraz dzięki ograniczeniu populacji zdziczałych kotów na Stewart Island w roku 1982 można było podjąć skuteczne działania zapobiegające wyginięciu gatunku.

Znalezienie odpowiedniej dla kakapo lokalizacji było okupione wielkim wysiłkiem – ponownym wprowadzaniem roślin dającym papugom pokarm, tępieniem szczurów oraz skrupulatnym obserwowaniem, jak ptaki się czuły. Zajmowała się tym zapoczątkowana w 1989 r. Kakapo Recovery Group (wcześniej opisane działania kontrolowała założona w latach 50. New Zealand Wildlife Service). Dziś nasi bohaterowie mieszkają na dwóch wyspach (Codfish Island oraz Anchor Island), gdzie nie są zagrożone przez drapieżniki, a naukowcy i wolontariusze starają się wspomóc rozmnażanie kakapo i przetrwanie młodych, jak również nieco manipulować stanem samic przystępujących do rozrodu, aby stopniowo zapewnić odpowiednią liczbę osobników żeńskich (czyli równowagę między płciami, która była mocno zachwiana w stronę męską, co oczywiście nie służy poligynicznym gatunkom).

Oto link do oficjalnej strony organizacji pomagającej kakapo: http://www.kakaporecovery.org.nz/

Możecie na niej znaleźć m. in. informacje o kilku słynnych papugach (w zakładce „Meet the Kakapo„) oraz o pracownikach i wolontariuszach ratujących kakapo (w zakładce „Meet the People„). Jeśli kakapo Was urzekły i chcecie im pomóc, tutaj dowiecie się, gdzie i jak wpłacać darowizny: http://www.kakaporecovery.org.nz/index.php?option=com_content&view=article&id=112-make-a-donation&catid=48&Itemid=225 Każdemu, kto ma kłopot z angielskim, chętnie pomogę – piszcie!

Niemal wszystkim kakapo nadano imiona🙂 Jak widzicie, na liście jest też słynny Sirocco. Gdy ten samczyk był mały, chorował i w czasie leczenia tak bardzo przywiązał się do ludzi, że zmieniło to trwale jego zachowanie – w dorosłym życiu Sirocco nie jest zainteresowany rozmnażaniem, mimo że próbowano go wytrenować w tym kierunku. Aktywiści potrafili jednak przemienić trudność w atut i uczynili Sirocco rzecznikiem papuziej sprawy. Dzięki oswojeniu z ludźmi Sirocco od czasu do czasu podróżuje (kto by pomyślał, że kakapo może polecieć? ;)) i na różnych pokazach, np. w ogrodach zoologicznych pomaga swoją przesympatycznością zyskiwać wsparcie i fundusze dla innych kakapo. Sirocco to prawdziwa gwiazda, możecie dołączyć do prawie piętnastu tysięcy jego fanów na Facebooku: http://www.facebook.com/siroccokakapo?fref=ts jak również śledzić facebookowy profil projektu ochrony kakapo: http://www.facebook.com/KakapoRecovery?fref=ts

Jakie są plany na przyszłość w ochronie kakapo? Wyróżniono dwa główne cele: zapewnienie jak największej możliwej genetycznej różnorodności (jak się domyślacie, to bardzo trudne) oraz podarowanie kakapo większych terenów, by przybliżyć ich bytowanie do stanu naturalnego. Mówi się o wypuszczeniu kakapo na Little Barrier Island oraz na Stewart Island i wiele środków jest przeznaczanych na dostosowanie tych wysp do wymogów bezpieczeństwa kakapo.

W kolejnych wpisach zmienimy tematykę. Postaram się przygotować dla Was ciekawe newsy ze świata nauk przyrodniczych. Przyjrzymy się też  kanguroszczurom🙂 Stay tuned!

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

Chmurka tagów

%d bloggers like this: